Rośliny przyprawowe

Pieprz czarny i biały są produkowane z owoców tej samej rośliny. Pieprz czarny uzyskuje się z niedojrzałych owoców, które zbiera się wówczas, gdy pestkowce położone najniżej w kłosie zaczynają czerwienieć. Zebrane owoce rozpościera się cienką warstwą w słonecznym miejscu i suszy. Można je również zanurzyć we wrzącej wodzie i suszyć w suszarni. Suszone owoce są pomarszczone, brązowoczarne do czarnych. Czasem niedojrzałe owoce konserwuje się w occie lub słonej zalewie. Zachowują one swą zieloną barwę i dlatego nazywane są pieprzem zielonym. Aby uzyskać pieprz biały, zbiera się owoce dojrzałe, krótko je gotuje, następnie moczy w wodzie morskiej i suszy na słońcu. Po tym procesie można łatwo usunąć zewnętrzną część owocu. Pozostaje białe nasienie, które poddane ponownemu suszeniu przybiera barwę żółtawoszarą. Smak i zapach pieprzu białego są znacznie delikatniejsze niż czarnego. Pieprz czarny należy do najczęściej stosowanych przypraw; "ziarna" pieprzu używane są w całości, po rozgnieceniu lub zmieleniu. Wchodzą w skład wielu mieszanek przyprawowych. Pieprz biały służy głównie do przyprawiania białego mięsa, drobiu i ryb oraz białych sosów, pieprz czarny - do przyprawiania ciemnego mięsa, małży i warzyw strączkowych, pieprz zielony stanowi przyprawę steków, zup pomidorowych, masła ziołowego i sosów ziołowych, jak również drobiu sporządzanego na sposób pikantny. Pieprz harmonizuje ze wszystkimi przyprawami z wyjątkiem pieprzu Cayenne, chilli i papryki. Mielony szybko wietrzeje, dlatego należy go mleć tuż przed użyciem.

System reklamy Test