Pasterniak zwyczajny

Jest to roślina dwuletnia z rodziny baldaszkowatych (Apiaceae syn. Umbelli-ferae), o łodydze wysokości 40-100 cm, w górnej części rozgałęzionej, ostro kanciastej, bruzdkowanej. Roślina jest naga, tylko niektóre części są słabo szczeciniasto owłosione. Liście, często nieco błyszczące, mają kształt bardzo charakterystyczny; są pojedynczo pierzaste, złożone z 3-7 par listków bocznych o brzegach ząbkpwanych i jednego wierzchołkowego klapowanego. Kwiaty małe, o złocisto-żółtej koronie, są zebrane w 5-20-szypułowe baldachy złożone, bez pokryw i pokrywek. Dojrzałe owoce (rozłupki), długości 5 - 7 mm, są soczewkowate, z wąskimi skrzydłami brzeżnymi, barwy żółtobrązowej. Kwitnienie: czerwiec - sierpień. Pochodzenie i zasięg. Ojczyzną pasternaku jest Eurazja, gdzie można go spotkać w cieplejszych rejonach, od nizin do średnich pięter górskich. Ponieważ był często uprawiany, rozprzestrzenił się w całej strefie umiarkowanej wszystkich kontynentów. Zwłaszcza w Ameryce jest dziś częstym chwastem. Pasternak rośnie na umiarkowanie wilgotnych żyznych łąkach, na rumowiskach, przydrożach, skarpach rowów i odłogach. Uprawa i zbiór. Uprawia się odmiany wykształcające grube korzenie o delikatnym, słodkawym miąższu przypominającym smakiem pietruszkę, zapachem zaś - marchew. Szczególnie jest ceniony pasternak odmiany "Syjamski" o smaku delikatniejszym od odmian "Krótki" i "Długi".

System reklamy Test