Rośliny przyprawowe

Oliwka europejska z rodziny oliwkowatych (Oleaceae) jest drzewem, do 15 m wysokości, o szerokiej koronie i grubym pniu. Gałęzie i dolna strona lancetowatych liści są pokryte szarymi, łuskowatymi włoskami. Białe kwiaty są zebrane w wiechy. Owocem jest pestkowiec długości 10-35 mm, kulisty lub jajowaty, ważący 5 - 15 g. Kwitnienie: kwiecień - czerwiec. Pochodzenie i zasięg. Oliwka europejska jest bardzo ważną rośliną uprawną w krajach śródziemnomorskich. Już od czasów starożytnych uprawa jej sięgała od Wysp Kanaryjskich po północną granicę Azji Mniejszej, Krym i Kaukaz. Dziś jest rozpowszechniona również w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Afryce Południowo-Zachodniej, Indiach, Azji Wschodniej i w Australii. Ogólna powierzchnia plantacji przekracza 5 milionów hektarów, z czego prawie 4 miliony przypadają na Europę. Oliwka jest charakterystyczną rośliną obszaru śródziemnomorskiego z jego specyficznym klimatem o długim, bardzo gorącym lecie i wilgotnej, stosunkowo chłodnej zimie. Według starych przekazów w ogrodach Gethsemanii pod Jerozolimą rosną stare drzewa oliwne z czasów Chrystusa. Najstarszy pień tych prastarych drzew ma 2-metrową średnicę. Również Korsyka i niektóre okolice Algierii mogą się pochlubić prastarymi, prawdopodobnie tysiącletnimi oliwkami.

System reklamy Test