Rośliny przyprawowe

Jest to roślina jednoroczna o błękitnawym odcieniu, należąca do rodziny makowatych (Papaveraceae), o łodydze wysokości 30-150 cm, zawierająca we wszystkich częściach biały sok mleczny. Liście są podłużnie jajowate, brzegiem ostro ząbkowane, dolne - krótkoogonkowe, górne - nasadą obejmujące łodygę. Pąki kwiatowe zwisają. Obie działki kielicha odpadają podczas kwitnienia. Cztery nietrwałe płatki korony, białawe, jasnofioletowe lub czerwonofioletowe, mają u nasady ciemną, brązowofioletową plamę. Z zalążni słupka o znamieniu tarczo-watym wykształca się torebka z brzeżnymi łożyskami, otwierająca się dziurkami pod szczytem. Osadzone na łożyskach nasiona są po dojrzeniu zwykle niebiesko-czarne, czasem jaśniejsze. Kwitnienie: czerwiec - sierpień. Pochodzenie i zasięg. Ojczyzna maku lekarskiego jest nieznana. Być może, pochodzi on z zachodniej części obszaru śródziemnomorskiego. Dzisiaj uprawia się go w różnych miejscach Eurazji, przede wszystkim w Azji Południowo-Zachodniej, ale również w Europie Środkowej, gdzie spotyka się także zdziczałe rośliny na rumowiskach. Uprawa. Mak udaje się na glebach żyznych, próchnicznych, starannie uprawionych. Sieje się go wczesną wiosną w rzędy odległe o mniej więcej 30 cm. W okresie wegetacji wymaga gleby wilgotnej i zasilenia nawozami. Gdy rośliny wytworzą trzeci lub czwarty liść, plantację należy zmotyczyć i przerwać siewki, zostawiając je co 10-15 cm. Na ogół nie uprawia się maku w ogródku przydomowym, ponieważ ptaki zjadają większą część nasion.

papier do pieczenia tu znajdziesz urządzenia chłodnicze do gastronomii www.gastor.pl pozycjonowanie sklepu przewierty sterowane