Lebiodka pospolita
Lebiodka pospolita, bylina z rodziny wargowych (Lamiaceaesyn. Labiatae), jest podobna do blisko z nią spokrewnionego majeranku ogrodowego. Wzniesiona, czerwonawo nabiegła łodyga wysokości 30-90 cm, jest pokryta nakrzyżległy-mi, jajowatymi, gruczołkowato punktowanymi liśćmi. Szkarłatne kwiaty zebrane są w szczytowe baldachogroniaste wiechy. Jest to roślina miododajna, a wszystkie jej części mają przyjemny zapach. Kwitnienie: lipiec - wrzesień. Pochodzenie i zasięg. Lebiodka pospolita występuje w całej strefie umiarkowanej Eurazji. Została zawleczona do Ameryki Północnej, gdzie się zadomowiła. Spotyka się ją na słonecznych zboczach, na brzegach zarośli i w widnych lasach. Uprawiana jest głównie w Hiszpanii, Włoszech, Francji, Grecji i w Meksyku. Tej starej roślinie przyprawowej i leczniczej dawny zabobon przypisywał wielką moc. Mniemano, że chroni ludzi i zwierzęta przed chorobami oraz jest niezawodnym środkiem zapewniającym miłość oblubieńca. Uprawa i zbiór. Lebiodkę można zbierać ze stanowisk naturalnych, w lipcu. Można ją łatwo uprawiać z nasion w ogrodzie, na słonecznym miejscu. W ogródku skalnym wygląda bardzo dekoracyjnie. Najlepiej rozmnażać ją przez podział starszych roślin. Nie zdrewniałe wierzchołki pędów lub same liście zbiera się podczas kwitnienia, najlepiej w godzinach porannych.
System reklamy Test obni¿enie cholesterolu odzie¿ ochronna Sklep zoologiczny patera