Gozdzikowiec korzenny
Wiecznie zielone, tropikalne drzewo z rodziny mirtowatych (Myrtaceae), o gęstej, symetrycznej, stożkowatej koronie, osijga 5 -10 m wysokości. Pień pokryty gładką, szarą korowiną rozgałęzia się widlasto, wydając liczne gałęzie boczne. Liście są skórzaste, błyszczące, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, przeświecające, gęsto kropkowane. Przy rozcieraniu wydzielają silną woń. Pochodzenie i zasięg. Ojczyzną goździkowca korzennego są Moluki. Dzisiaj jego plantacje znajdują się na Półwyspie Malajskim, na wyspach Zanzibar i Pemba położonych koło wybrzeży Afryki Wschodniej, na Madagaskarze, na wyspach Reunion i Mauritius i na wyspach Morza Karaibskiego. Wymienione wyspy koło Afryki Wschodniej pokrywają dziś prawie 80% światowego zapotrzebowania na goździki, a więc produkują ich więcej niż Moluki. Jednakże nadal jakość goździków z Amboiny - wchodzącej w skład Moluków - uważana jest za najwyższą. Pierwsze wzmianki o stosowaniu goździków pochodzą z Chin, mniej więcej z III wieku p.n.e. Chińczycy żuli goździki dla uśmierzenia bólu zębów i zapewnienia świeżości oddechu. Również starożytni Rzymianie używali goździków. W Europie Środkowej poznano je w średniowieczu. Zawartość substancji i działanie. Pączki kwiatowe zawierają 14 - 21% olejku lotnego, którego głównym składnikiem jest eugenol. Pobudzają one apetyt i przyspieszają trawienie.
System reklamy Test Nie ka¿da pizza wroc³aw jest tak smaczna jak nasza! doskona³a Polska porcleana najlepszych producentów Niezawodny hosting strony dla firm restauracja warszawa