Rośliny przyprawowe

Jest to roślina jednoroczna, z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae), o łodydze wysokości 15-40 cm, wzniesionej i rozgałęzionej, liściach pierzastosiecznych z odcinkami równowąskimi. Działki kielicha są białawe, niebiesko żyłkowane, z zieloną plamką na wierzchołku, płatki korony - przekształcone w miodniki dwuwargowe, osadzone na trzonkach. Owoce to 5 - 10 całkowicie zrośniętych ze sobą mieszków, uwieńczonych szyjkami słupków prawie dorównujących im długością. Kwitnienie: maj - wrzesień. Pochodzenie i zasięg. Ojczyzną czarnuszki siewnej jest, prawdopodobnie, Azja Południowo-Zachodnia. Zawleczona do cieplejszych rejonów Europy Środkowej jest tam rośliną ruderalną, występującą na glebach zasobnych w azot, i chwastem polnym. Uprawia się ją w ogrodach, na większą zaś skalę - przede wszystkim w Europie Południowej i na Wschodzie. Uprawa i zbiór. Czarnuszkę sieje się wiosną w starannie odchwaszczoną glebę. Mieszki zbiera się w miarę ich dojrzewania, od lipca do września, następnie suszy, rozgniata i wydobywa z nich nasiona. W tych samych terminach można zbierać nasiona z roślin dziko rosnących. Zawartość substancji i działanie. Nasiona czarnuszki siewnej działają rozkurczowo, moczo- i żółciopędnie. Zapobiegają wzdęciom, pobudzają wydzielanie mleka i okazały się skuteczne jako środek przeciwrobaczy. Zawierają duże ilości tłuszczu, olejek lotny (do 1,5%), melantynę i inne saponiny, garbniki, gorycz nigellinę i alkaloid damasceninę.

System reklamy Test gry logiczne frytkownica us³ugi cateringowe warszawa magazyny