Rośliny przyprawowe

Roślina jednoroczna, z rodziny wargowych (Lamiaceae syn. Labiatae), wysokości 20-30 cm, ma łodygę u podstawy zdrewniałą, silnie rozgałęzioną, liście wąskolancetowate, przyjemnie pachnące, przeświecające kropkowane. Kwiaty są drobne, białe lub różowofioletowe. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na 4 rozłupki. Kwitnienie: czerwiec - wrzesień. Pochodzenie i zasięg. Cząber ogrodowy pochodzi ze wschodnich rejonów obszaru śródziemnomorskiego, ale dziś zaaklimatyzował się w całej Europie Południowej i w Azji Południowo-Zachodniej. Znali go starożytni Rzymianie i cenili jego zalety jako przyprawy. Do Europy Środkowej dostał się w IX wieku. Cząber jest uprawiany jako roślina przyprawowa, lecznicza i ozdobna we wszystkich krajach południowoeuropejskich, we Francji, Anglii, Ameryce Północnej, Związku Radzieckim i RFN. Uprawa i zbiór. Nasiona sieje się do doniczek lub skrzynek napełnionych dobrą ziemią ogrodową albo w ogrodzie, na słonecznym i ciepłym stanowisku, wczesną wiosną, w rzędy odległe o 20 cm. Nasiona kiełkują po mniej więcej dwóch tygodniach. Zbiór przeprowadza się w czerwcu lub lipcu, na krótko przed kwitnieniem. Surowiec suszy się szybko w temperaturze do 35 °C. Zawartość substancji i działanie. Najważniejszymi składnikami cząbru są olejek lotny i garbniki. Cząber działa przeciwzapalnie, wiatropędnie i lekko obstrukcyjnie.

System reklamy Test oferty pracy kraków og³oszenia p³ock folia aluminiowa wynajem fontann czekoladowych