Charakterystyka szalwii
Liście szałwii zawierają do 2,5% olejku lotnego, którego głównymi składnikami są: tujon, cyneol i kamfora, duże ilości garbników (czasem ponad 10%), gorycze, żywice, amid kwasu nikotynowego i inne substancje. W medycynie szałwia stosowana jest w przypadkach zaburzeń trawienia, w celu pobudzenia wydzielania żółci i działalności wątroby oraz przeciw nocnemu poceniu się, a zewnętrznie - do płukania gardła - jako środek przeciwzapalny. Hamuje również rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych. Przyprawa i jej zastosowanie. Przyprawę stanowią suszone młode liście i wierzchołki pędów. Dobrze wysuszone mają barwę zielonoszarą do srebrzystoszarej, silny aromatyczny zapach i korzenny, ściągający, nieco gorzkawy smak. Świeże lub suszone liście aromatyzują baraninę i mięso jagnięce (wepchnięte przy kościach), cielęcinę, ryby (zwłaszcza węgorze), mięso siekane i nadzienie do drobiu. Świeże liście szałwii nadają faszerowanemu mostkowi cielęcemu, kotletom wieprzowym, a także smażonym ziemniakom pikantny smak. Razem z pietruszką, miętą pieprzową i hyzopem używane są do sporządzania masła ziołowego na sposób włoski. Pikantna mieszanka przyprawowa do kotletów stanowi kombinację szałwii, mięty pieprzowej, rozmarynu, cząbru, majeranku, lebiodki pospolitej i bazylii. Ze względu na korzenno-gorzki aromat należy stosować szałwię w małych ilościach. Na jedną porcję mięsa wystarcza jeden świeży liść lub szczypta proszku. Szałwia harmonizuje z czosnkiem i cebulą.
System reklamy Test kosze prezentowe torby ekologiczne organizacja pikników catering poznañ