Biedrzeniec mniejszy

Bylina, z rodziny baldaszkowatych (Apiaceae syn. Umbelliferae), zimuje w postaci wrzecionowatego kłącza, z którego wyrasta rozeta nieparzystopierzas-tych liści odziomkowych z odcinkami bardzo nieregularnie ząbkowanymi. Łodyga, tylko w górze rozgałęziona i płytko bruzdowana, osiąga wysokość 50 cm. Małe, białe lub różowe kwiaty zebrane są w baldachy złożone bez pokryw i pokrywek. Kwitnienie: czerwiec - wrzesień. Zasięg. Biedrzeniec mniejszy rośnie na suchych, ubogich łąkach, na miedzach i w suchych, widnych lasach w całej prawie Europie i Azji Południowo-Zachodniej, od nizin po góry. Uprawa i zbiór. Liście biedrzeńca mniejszego zbiera się na wiosnę, zanim wyrośnie łodyga, ze stanowisk naturalnych. Można go uprawiać w ogrodzie lub w skrzynkach albo w ogródku skalnym, na słonecznym i suchym miejscu. Jes| to roślina mało wymagająca co do gleby, wody i pielęgnacji. Zawartość substancji i działanie. Liście zawierają olejek lotny, garbniki, saponiny i gorycze. Wzmagają one przemianę materii i trawienie oraz pobudzają apetyt. W średniowieczu roślinę tę uważano za skuteczny środek przeciw dżumie. Przyprawa i jej zastosowanie. Jako przyprawą stosuje się przede wszystkim świeże liście. Korzenie mają raczej znaczenie lecznicze, chociaż dawniej przyprawiano nimi piwo. Liście mają smak słodkawy, korzenny, słabo palący oraz posmak przypominający nieco ogórki.

System reklamy Test sklep komputerowy bydgoszcz rkawice robocze kosze upominkowe doradca podatkowy