Rośliny przyprawowe

Jest to roślina jednoroczna z rodziny wargowych (Lamiaceae syn. Labiatae), wysokości 20-50 cm, o rozgałęzionej, kruchej, czerwono nabiegłej łodydze. Ogonkowe, podłużnie jajowate, karbowane liście są u niektórych odmian silnie skędzierzawione. Ich wielkość i barwa zależą od odmiany (barwa od jasnozielonej do czerwonofioletowej). Żółtawe lub czerwonawe, obfitujące w nektar kwiaty zebrane są po sześć w nibyokółki. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na niebieskobrązowe niełupki. Cała roślina ma zapach korzenny, przypominający goździki. Kwitnienie: czerwiec - wrzesień. Pochodzenie i zasięg. Bazylia pospolita pochodzi z Azji Południowej. Do Europy została przywieziona w XVI w. z Indii i Iranu. Ceniono ją wówczas jako roślinę ozdobną o przyjemnym zapachu i często uprawiano w doniczkach. Uprawa i zbiór. Bazylia wymaga gleb próchnicznych, przepuszczalnych, raczej lekkich, zasobnych w składniki pokarmowe i ciepłego, słonecznego stanowiska. Nasiona wysiewa się w marcu do ciepłego inspektu. Gdy siewki osiągną wysokość 8-10 cm, sadzi się je na miejsce stałe po dwie, w rozstawie 30 x 30 cm. Na użytek domowy uprawia się bazylię w skrzynkach lub doniczkach. Młode rośliny są wrażliwe na niską temperaturę, toteż można je sadzić do gruntu dopiero wówczas, gdy minie obawa przymrozków. Ziele zbiera się w okresie kwitnienia. Trzeba przy tym zostawić na roślinie kilka liści, aby mogła wydać nowe pędy. Toteż ziele ścina się stosunkowo wysoko nad ziemią. Zbiór trwa od czerwca do września. Surowiec suszy się w cieniu, aby nie stracił barwy. W sprzyjających latach uzyskuje się 2-3 zbiory.

System reklamy Test catering wroc³aw catering windykacja torebki strunowe